Cody Garrett Runnels pseudonim Cody Rhodes (ur. 30 czerwca 1985 roku) , amerykański zapaśnik. Walczy w federacji WWE, WWE RAW. Wywodzi się z rodziny Runnels'ów, którzy są powiązani z wrestlingiem, jego ojciec Dusty Rhodes i brat Goldust.
Runnels miał sukcesy w szkole wrestlingu , brał udział w Lassiter High School w Marietta, Georgia. Jako junior, Runnels wygrał turniej stanu Georgia w 2003 roku i obronił tytuł w następnych latacht. Runnels planował uczyć się w Pennsylvania State University, ale zamiast tego zdecydował się zostać zawodowym wrestlerem. Podczas pobytu w szkołach, Runnels wystąpił też jako sędzia ojca w Turnbuckle Championship Promotion Wrestling. Po ukończeniu szkoły średniej, Runnels uczył się w szkole aktorskiej.

2006-2007

Karierę zaczął w OVW w tag-teamie z Shawnem Spearsem. Zdobył z nim dwa tytuły. Sam był OVW Heavyweight Championship (1 raz) i OVW Television Championship (1 raz). Gdy OVW stało się rozwojówką WWE, zadebiutował na SmackDown! w Dark Matchu przeciwko Daivari wygrywając. Po długim czasie zdobył tytuł WWE World Tag Team Championship z Hardcore Holly.

2008

Na Night of Champions w drużynie z Hardcore Hollym zmierzył się z Tedem DiBiase o pas WWE World Tag Team Championship. W połowie meczu przeszedł do drużyny DiBiase'ego i razem pokonali Hardcore Holly, zostając nowymi mistrzami. Pas trzymali do pojedynku z Johnem Ceną i Batistą, ale następnego tygodnia, w meczu rewanżowym odzyskali tytuł. 27 października 2008 stracili pasy na rzecz CM Punka i Kofiego Kingstona. Cody jest obecnie w drużynie The Legacy razem z Randym Ortonem i Tedem Dibiase.

Na The Bash razem z Tedem DiBiasem zmierzył sie przeciwko Unifited tag Team Chamionom Carlito i Primo oraz Rated Y2J. Nie udało im się wygrać, a pasy zdobyli Rated Y2J. Przed następną galą PPV Edge doznał kontuzij. Jericho i nieznany partner mieli zmierzyć się na Night of Champions z Rhodesem i DiBiasem. Na gali okazało się, że nieznanym partnerem Jericho jest Big Show. I podczas tej gali Legacy znowu nie zdobyli pasów. Po reaktywacij DX rozpoczął się feud DX vs Legacy co doprowadziło do walki DX vs Legacy na SummerSlam gdzie wygrało DX. Na Breaking Point Legacy wzięło rewanż i zwyciężyło. Ostateczny pojedynek między tymi tagami odbył się na Hell in a Cell w walce w klatce, którą wygrało DX. Cody Rhodes wystąpi na Bragging Rights w walce Tag Teamowej rosterów w składzie RAW. Na ostatniej gali Raw w tym roku pokonał [Mark Henry|Marka Henrego] po szybkiej walce.

Bio,Tayson Tomko

Chociaż od czasu do czasu zmagał Tomko mecze, jego głównym celem było zapewnienie zwycięstwa dla swojego klienta,, Christian celem on zwykle realizowane poprzez ingerowanie w chrześcijanina pozycji. Jego sztuczka ostatecznie ewoluowała w prosty człowiek chrześcijanina w górę znak z urojenia wielkości, i Tomko, często można zobaczyć na kamery kręcąc głową z niedowierzaniem w sytuacji, Christian stanął i Tomko w. Od czasu do czasu duet połączył siły wraz .



W czerwcu 2005 r., Christian i Tomko sprzymierzyły się z Eric Bischoff i jego krucjaty przeciwko Extreme Championship Wrestling. Zostały one rozdzielone 30 czerwca, gdy został powołany do chrześcijańskiej SmackDown!.



Tomko zaczął być odłożony w pięty potwora wrestling w singlu wygrywając mecze konkurencji w szczególności przez KO po uderzeniu duże zyski z tyłu głowy na wiele jobbers. W czasie jednej z wielu wyświetlaczy władzy na Sunday Night Heat, "Francuski Phenom" Rene Dupree wykazało zainteresowanie staje się tag team z Tomko.



Wracając do RAW 29 sierpnia 2005 roku w obliczu połowę World Tag Team Champions Rosey, który Tomko wyeliminowany z dużym boot do klatki piersiowej, gdy Rosey próbował splash z góry liny. Kiedy partner tag team Huragan przyszedł na pomoc Rosey, był także wyeliminowany z dużym boot do głowy. Tego niszczenia mistrzów tag będzie przenieść z pewnością zachwyci Rene Dupree.


Profil

Wzrost: 6'5 "(195,6 cm)

Waga: 285lbs (129.3 kg)

Urodziny: 1975

Miasto: Jacksonville na Florydzie

Pochodzenie: Tombstone w Arizonie

Przeszkolony przez: Danny Davis i Jim Cornette w Ohio Valley Wrestling

Debiut: 2002

Poprzednia tożsamości: Travis Bane, Tyson Tomko

Poprzednia menedżerów: D Wolfie, Synn


Wykończeniowych i przenosi podpis

Chainsaw Kick (Big Boot zmiany)

Odwrócony krzyż spinning neckbreaker ("Problem został rozwiązany")

Gorilla Press

Spinning Side-Spinebuster Slam

zaczął podbijać listy Tombstone (OVW)


Ciekawostki

Tomko z Egiptu tatuaże odniesienie symboli i jego dziedzictwo Indian Blackfoot. Zabrali 120 godzin do rysowania.

Zanim stał się zapaśnik, Tomko przez trzy lata pracował jako ochroniarz dla zespołu Limp Bizkit.


Tytuły i osiągnięcia


Ohio Valley Wrestling

1-Time OVW Southern Tag-Team Champion (z siedmiu)

bio,Rhino

Terry Gerin urodził się 07 października 1975 w Detroit, MI. Był szkolony przez Scott D'Amore, Doug Chevalier i Mickey Doyle. Swój debiut w 1994 roku zapasy.
ECW:

Rhino ECW zadebiutował w 2000 r. jako część "The Network". Sukces przyszedł szybko do Rhino w ECW i na początku 2001 roku zarówno w TV Champion i World Champion. Niestety, ECW się z działalności wkrótce po ten wyczyn i był w posiadaniu wszystkich ECW w singlu, gdy przedsiębiorstwo złożone.
WWF - Zmiana I Y:

Rhyno dokonał WWE debiut w 2001 r. i ponownie wykonane szybkie uderzenia. Szybko zdobył tytuł dwa razy i hardcore w kącie stała się inwazja USA Champion. Przepuklina dwa dyski miały swoją karierę od utwór w swoim gabinecie na ten problem trzymał go wyłączyć TV od października 2001 do lutego 2003 roku.
WWE - The Return:

Rhyno zmagania na SmackDown, gdy wrócił. Jego pierwszy widziałem go kilka miesięcy jako partner Chris Benoit do Rhyno się na niego. Był zaczyna się zgubić w shuffle, gdy został powołany przez RAW w marcu 2004. Po krótkim tag team z Tajiri, znów został zagubiony w shuffle. W 21-WrestleMania strony, on sam przez zakłopotany dostania się do publicznej walki z żoną. Został zwolniony kilka dni później.
ECW One Night Stand:

Pracował w WWE jeszcze raz jako część ich ECW One Night Stand PPV 12 czerwca 2005 roku. Przegrał z Sabu w tym przypadku. Pracował indys na kilka miesięcy przed przystąpieniem TNA w lipcu.
TNA:

Natychmiast dostał w spór z Hardcore Dream Team z Raven i Sabu. Na Bound for Glory PPV 23 października 2005 r., Rhino miały największy nocy kariery wygrał trzy mecze w ciągu jednej nocy, w tym pokonując Jeff Jarrett stać się mistrzem NWA. Jego panowania tytuł trwała mniej niż dwa tygodnie.
Rhino TNA i WWE Historia Zwycięstwa w tytule:
TNA
Tytuł NWA World
10/23/05 Bound for Glory - Jeff Jarrett


ECW
Tytuł świata
1/7/01 Guilty jak Charged - Sandman
Tytuł TV
4/22/00 - Tajiri
9/9/00 - Kid Kash
Uwaga: Rhino był zarówno Świat & TV ECW Champion, gdy się z działalności

WWE
Tytuł USA
9/23/01 Unforgiven - Tajiri
Hardcore Tytuł
4/17/01 - Kane
6/25/01 - Test

bio,AJ Styles

Kariera (wybrane wydarzenia):
Początki:
Allen Jones uczęszczał do Andeson College w południowej Karolinie na zajęcia z zapasów.
Zanim skończył college i rozpoczął profesjonalną karierę uczestniczył w NAIA National Tournament w Las Vegas.

NWA Wildside (1999-2001)
Allen Jones był trenowany przez Ricka Michaels'a i zadebiutował 15 lutego 1999 w Georgia-based National Championship Wrestling promotion jako Mr. Olympia. Przegrał z Michaelem Brooks'em w pierwszym swoim pojedynku. Szybko osiągnął pierwsze sukcesy zdobywając NCW Television title.
W grudniu 1999 NCW połączyło się z NWA Georgia tworząc NWA Wildside i Mr. Olympia został przemianowany na A.J. Styles. Styles dwukrotnie jeszcze zdobywał Television Championship pokonując 11 stycznia 2000 K-Krush'a oraz 6 stycznia 2001 w walce z Air Paris'em.
Ten etap kończy się porażką z Robbie Ragem 21 lutego w Athens, Georgia.

World Championship Wrestling (2001)
WCW rekrutowało talenty z NWA wildside i tak też było ze Styles'em oraz Paris'em.
Stworzyli oni w WCW tag team pod nazwą "Air Raid".
Air Raid pokazali się na WCW Thunder w marcu 2001 roku. Zawitali również na WCW Monday Nitro
występując w turnieju WCW Cruiserweight Tag Team Championships. Zostali wyelieminowani
już w pierwszej rundzie przez późniejszych zwyciezców turnieju Elix'a Skipper'a i Kid Romeo.
WCW zostałow wykupione przez WWF w marcu 2001 i Styles pozostał bez pracy.
Wystąpił jeszcze w kilku galach WWF Jakked przeciwko Gregory Helms'owi (The Hurricane).
Styles nie zgodził się jednak na warunki kontraktu z WWF.

NWA Wildside (2001-2005)
Po powrocie do NWA Styles zmierzył się ze swoim menotrem "The Original Chosen One" Rick Michaels,
zdobywając tytuł NWA Wildside Heavyweight Champion 22 grudnia 2001 roku na Christmas Chaos.
Styles stracił NWA Wildside Heavyweight title na rzecz Davida Younga w three way dance match (walczył też Rick Michaels) w marcu 2002 roku na gali Hardcore Hell.
AJ Styles podpisał kontrakt z NWA/TNA i powracał do Wildside tylko w sporadycznych przypadkach.

World Wrestling All-Stars (2002)
AJ Styles wziął udział w gali World Wrestling All-Stars (WWA) w sierpniu 2002.
Na gali WWA: The Eruption 13 sierpnia w Melbourne, Australia pokonał Nova i Jerry'ego Lynna w "one-night four man tournament" i został WWA International Cruiserweight Championem.
Nie bronił jednak tego tytułu później.

Ring of Honor (2002-2006)
Styles dołączył do ROH w 2002 roku.
Wraz z Amazing Red został ROH Tag Team Championem pokonując Christophera Daniels'a i Xaviera w 2003 roku. Został pierwszym ROH Pure Wrestling Championem w 2004 pokonując CM Punk w finale one-night title tournament. Z powodu nieporozumień odszedł na krótko z ROH a tytuł przeszedł na wakat. AJ Styles powrócił w 2005 roku feudując z Jimmy Rave'm.
Rave używał w tym czasie finishera Styles'a (styles clash), który nazwał "rave Clash".
Feud zakończył się wygraną Styles'a na Glory By Honor IV we wrześniu 2005.
Przegrany miał nie używać więcej tego finishera.
28 stycznia AJ Styles przegrał walkę o tytuł ROH World Champion z Bryanem Danielson'em.
4 sierpnia pokonał go Samoa Joe.

Total Nonstop Action Wrestling (2002-2007)
Rok 2002
26 czerwca Styles pokonał Jerry'ego Lynna, Low-Ki i Psicosis w double elimination match
zostając pierwszym w historii TNA X Division Championem.
AJ niedługo potem zdobył drugi tytuł wraz z Jerr'ym Lynnem pokonali The Rainbow Express
w finale turnieju o NWA TNA tag team titles.
7 sierpnia Styles bronił X Division title przeciwko Jerry'emu Lynnowi i Low-Ki
w triple threat matchu. Walkę wygrał Low-Ki.
23 pażdziernika AJ po raz drugi w karierze zdobył X Division title pokonując Syxxpac`a.
Stracił pas 6 listopada na rzecz Jerry'ego Lynna.
Rok 2003
15 stycznia po pokonaniu Rona Killings'a został number one contenderem do NWA World Heavyweight Championship.
Nie zdołał jednak zdobyć pasa w walce z Jeffem Jarrettem 19 lutego.
Udało mu się to dopiero 11 czerwca. AJ Styles pokonal Jeffa Jarretta i Ravena w triple threat matchu i
wygrał NWA World Heavyweight title. Został też pierwszym wrestlerem, który zdobył
wszystkie 3 tytuły w TNA, tzw. Triple Crown champion.
AJ Styles bronił tytuł kolejno z Kazarianem, Dlo Brownem, Low-Ki, Ravenem, Jerrym Lynnem, Dusty Rhodesem.
Serię zwycięstw przerwał nie kto inny jak Jeff Jarrett pokonując AJ Stylesa 22 pażdziernika i odbierając mu NWA World Heavyweight title.
Rok 2004
AJ zostaje uznany Mr. TNA 2003.
4 lutego Styles wraz z Abyssem zdobywa TNA tag team titles po raz drugi w swojej karierze pokonując Red-shirt Security. Szybko jednak Abyss i AJ stali się z powrotem rywalami.
AJ powrocił na szczyt 21 kwietnia zdobywając drugi raz NWA World Heavyweight title
pokonując Jeffa Jarretta w steel cage matchu.
19 maja pas odebrał mu Ron Killings w four-way title match między AJ, Chrisem Harrisem i Ravenem.
Udział miał w tym Jeff Jarrett, który interweniował w walce ze swoją gitarą,
2 czerwca Jeff Jarrett wygrywa world title w "King of the Mountain Ladder Match" pokonując
Rona Killingsa, AJ Stylesa, Ravena i Chrisa Harrisa.
AJ powrócił do X division i już 9 czerwca oderbał tytuł od Frankie Kazariana.
28 lipca w Ultimate X match AJ Styles traci tytuł.
Frankie Kazarian i Michael Shane zostają Co-X-Division champions.
7 listopada na Victory Road Styles'owi nie udaje się odzyskać pasa od Petey'a Williamsa.
Na Turning Point 5 grudnia Randy Savage, Jeff Hardy i AJ Styles pokonali
The Kings of Wrestling (Jeff Jarrett & Kevin Nash & Scott Hall)
Rok 2005
AJ Styles odzyskuje X title 16 stycznia na Final Resolution w walce z Petey'em Williamsem i Chrisem Sabinem. 13 lutego na TNA Against All Odds AJ Styles obronił tytuł w 30:00 Iron Man Matchu z Chrisem Danielsem. Na Destination X 13 marca Chris Daniels został nowym X champem pokonując AJ Stylesa, Elixa Skippera, Rona Killingsa w Ultimate X match.
24 kwiecien na TNA Lockdown AJ Styles pokonał Abyssa w Six Sides of Steel #1 Contenders Match do World Heavyweight title. TNA Hard Justice 13 maja, AJ Styles znów pokonuje Jeffa Jarretta i zdobywa po raz ostatni NWA World Heavyweight title.
King of the Mountain Match 19 czerwca na Slammiversary: Raven pokonuje AJ Stylesa, Seana Waltmana, Monty Browna i Abyssa zostając nowym mistrzem.
14 sierpnia na TNA Sacrifice Samoa Joe pokonuje AJ Stylesa w finale Super X Cup Tournament.
11 wrzesien AJ Styles po raz kolejny zostaje mistrzem X dywizji pokonując Chrisa Danielsa i Samoa Joe w 3 way matchu na TNA Unbreakable.
AJ broni tytuł z Danielsem na TNA Bound For Glory w 30 minutowym IRON MAN matchu.
13 listopada na kolejnym PPV TNA Genesis AJ Styles pokonał Petey`a Williamsa broniąc swój tytuł.
3 grudzien na Impact Samoa Joe atakuje AJ Stylesa co daje początek długiego feudu.
Na ostatnim PPV w roku, Turning Point Samoa Joe pokonał AJ Stylesa i zdobył X-Division title.
Rok 2006
12 lutego przyszedł czas na rewnaż. PPV Against All Odds, triple threat match o X division title między Samoa Joem, Christopherem Danielsem i AJ Stylesem. Wygrywa Samoa Joe broniąc tytuł.
12 marca na Destination-X, ultimate X match pomiędzy Joe, AJ i Danielsem wygrywa ten ostatni i zostaje nowym X champem. Na Lockdown AJ Styles wraz z drużyną Stinga (Ron Killings, Rhino) pokonują team Jeffa Jarretta (America's Most Wanted i Scott Steiner) w Lethal Lockdown match.
Styles wraz z Danielsem dwukrotnie przegrywają walkę o pasy tag team z AMW.
Udaje im się wygrać dopiero na Slammiversary.
Następnie AJ i Chris wdają się w feud z Latin American Exchange. Na Hard Justice udaje im się pokonać LAX, lecz na kolejnym iMPACT 24 sierpnia Homicide i Hernandez odberiają im pasy.
Chris Daniels i AJ Styles odzyskują pasy na gali No Surrender w znakomitym Tag-Team Ultimate X Matchu. LAX jednak nie dają za wygraną i "na swoich warunkach" w Six Sides of Steel matchu zdobywają po raz drugi tag team titles na Bound for Glory. 2 listopada na iMPACT Aj pokonuje Chrisa Sabina zdobywając po raz 6 x division title.
16 listopada Styles traci pas w 3-way match. Daniels wylicza Sabina po rollupie.
W tym czasie AJ wdaje się w bójkę z Christianem Cagem pod ringiem.
Obaj wrestlerzy spotykają się na ringu na Genesis. AJ Styles przegrywa ten pojedynek.
Na Turning Point heelowy już AJ Styles pokonuje Rhino. Udając kontuzję nogi z zaskoczenia go wylicza.
Rok 2007
Na pierwszym PPV w roku TNA Final Resolution AJ przegrywa z Rhino Last Man Standing match. Po wykonaniu gore przez Rhino,
Styles nie chce kontynuować pojedynku.
Zdobyte Tytuły:
AAW Heavyweight Championship
Natural Heavyweight Championship
CWE Heavyweight Championship
CWF Heavyweight Championship
ETW Heavyweight Championship
IPW Heavyweight Championship
IWA Mid-South Heavyweight Championship
IWC Super Indies Championship (2 razy)
Max-Pro Cruiserweight Championship
MPW Universal Heavyweight Championship
NKPWA Jr. Heavyweight Championship
NCW Television Championship (3 razy)
NWA Georgia Heavyweight Championship
PWG World Championship
ROH World Tag Team Championship (z Amazing Red)
Pure Wrestling Championship
NWA World Heavyweight Championship (3 razy)
TNA X Division Championship (6 razy)
NWA World Tag Team Championship (4 razy) – (z Jerry Lynnem), (z Abyssem ), (z Christopherem Danielsem (dwa razy)
WWA International Cruiserweight Championshihttp:

bio,abyss

Abyss dzięki swojemu wzrostowi (208 cm), wadze (163 kg) i sile jest jednym z najpotężniejszych "powerów" w wrestlingu. Te cechy uczyniły go heelem, gdyż jako wrestler jest niepohamowany, brutalny i bezwzględny, nie liczy się z nikim i niczym. Dzięki temu nadano mu przydomek "The Monster" (Potwór), doskonale opisujący jego postać. Abyss facem jest jedynie w federacji wrestlingowej NWA-Cyberspace. Jest on wykorzystywany jako Jobber, gdyż prawie nigdy nie udało mu się zdobyć pasa wagi ciężkiej w jego "głównej" federacji TNA, chociaż prawie zawsze jest pierwszym "kandydatem" do jego zdobycia, co przez to nie jest faworytem tego tytułu. Raczej jest nim w walkach typu 8 Man War, lub walkach "specjalnych" w których najsilniejszy, najsprytniejszy, lub najwytrzymalszy zwycięża, czyli 10 man gauntlet, lub 20 men gauntlet.
Abyss został wykupiony przez Kid Kasha 11 czerwca, w celu chronienia go podczas jego potyczek z Trinity i Erik Watts. Kiedy problemy Kasha skończyły się, zaczął występować z Abyssem w Tag teamie (drużynie). Odnosili pewne sukcesy, jednak w wyniku pewnych nieporozumień Kid Kash zaatakował Abyssa podczas ich walki z drużyną America Most Wanted. Później występował u boku wielkich gwiazd TNA takich jak AJ-Styles, czy The Alpha Male (Monty Brown), jednak feud z nimi szybko się kończył. Abyss jest związany kontraktem z Total Nonstop Action Wrestling na wiele lat, ponieważ występuje tam do dziś, też jako pierwszy kandydat do NWA Heavyweight Championship.
Po rozłączeniu się TNA z NWA, powstała samodzielna federacja o tej samej nazwie. Chris Parks również w niej walczy, jednak tam jest facem, a nie heelem tak jak w innych federacjach. Do tego przyczyniła się gala z października 2005 roku, w której współwłaściciel Total Nonstop Action Wrestling Jeff Jarret podczas walki o tamtejszy pas został przekupiony i położył się na macie. Mimo ostrzeżeń ze strony sędziego, komentatorów i bookerów dalej leżał. Nie wiedząc co zrobić sprowadzono Abyssa, który pokonał Jeffa i jego rywala sam zdobywając tytuł

bio,christian

William Jason Reso znany jako Christian to kanadyjski wrestler występujący w WWE w rosterze ECW.

W 2006 r. Zadebiutował na Total Nonstop Action , gdzie zdobył dwukrotnie tytuł NWA World Heavyweight Championship.
10 II 2009 stworzył tagTeam z Edge'm powracając do WWE.26 IV na gali Backslash pokonując Jack'a Swaggera zdobył tytuł ECW Championship. Pas stracił na gali Extreme Rules w Triple Threat Matchu na rzecz Tommiego Dreamer'a . Na The Bash brał udział wraz z Jack'em Swaggerem , Mark'em Henry'm oraz Tommym Dreamerem w Championship Scramble Match , którego stawką był pas mistrzowski ECW. Pas ponownie zdobył na Night of Champions pokonując Dreamer'a. 4 VIII obronił pas , walcząc ponownie z Dreamer'em. Na SummerSlam obronił pas ECW wygrywając z Williamem Regal'em.13.12.2009 obronił pas mistrzowski w walce z Sheltonem Benjaminem w walce na zasadach Ladder Match,

Jego dotychczasowymi osiągnięciami są :
* Dwukrotne zdobycie pasa mistrowskiego ECW,
* Dwukrotne zdobycie pasa wagi ciężkiej federacji NWA.

Bio,Batista

David Michael Bautista, Jr. - amerykański wrestler występujący w World Wrestling Entertainment. Batista jest pochodzenia filipińsko-greckiego.

Kariera

'Ohio Valley Wrestling 2000-2002
Jego debiut w Ohio Valley Wrestling odbył się w 2000 r. Pseudonim Leviatan. Był niepokonany do turnieju Christmas Chaos gdzie przegrał z Kane`m, któremu pomógł Stone Cold Steve Austin w pokonaniu Leviatana. Niedługo jednak później Leviathan zdobywa OVW Heavyweight Champion po wygranej z The Machine Daug Bashamem. Batista przed opuszczeniem Ohio stracił tytuł na rzecz The Prototype.

World Wrestling Entertainment 2002 - 2003
Kariera w WWE zaczęła się 9 maja 2002 roku podczas jednego z odcinków tygodniówki SmackDown! pod pseudonimem Deacon Bautista. Jego debiut w ringu nastąpił w walce tag teamów wraz z D-Von Dudley, którzy walczyli przeciwko Randy`emu Ortonowi oraz Farooq'owi. Zwycięstwo w walce zapewnił sam Batista, który odliczył Ortona do trzech po SpineBuster. W dalszych walkach Bautista kilkukrotnie wygrywał z Ortonem, rozpoczął feud z D-Vonem, przez którego przegrał swoją walkę z Rikishim. Po rozpadzie Tagu z D-Vonem Deacon przeniósł się do RAW i zmienił pseudonim na Batista. Rozpoczął feud z Kane`m, którego pokonał w swoim debiucie na PPV - Armageddon 2002.

Evolution 2003-2004
W styczniu 2003 Batista dostał propozycję przystąpienia do teamu Evolution, który stworzył wraz z Triple H, Ric'iem Flairem i Randy Orton'em. Batista przez dłuższy czas w 2003 roku był kontuzjowany po tym, jak zerwał mięsień tricepsa w walce Tag Team przeciwko Dudley Boyz. Pech ciągnął się za nim dalej, ponieważ mięsień ponownie zerwał podczas treningów, a także musiał przejść dodatkową operację z powodu zakażenia jakie wdarło się w trakcie operacji. The Animal powrócił 20 października 2003 roku podczas tygodniówki RAW, w którym to ingerował w walce Goldberg vs. Shawn Michaels atakując tego pierwszego krzesełkiem. Po tej akcji pojawiło się Evolution, a od leadera grupy - Triple H, dostał 100 000 dolarów. Przyszedł czas na pierwszy tytuł. Podczas gali PPV Armageddon 2003 Batista walczył w dwóch meczach, jeden z Shawnem Michaelsem, który przegrał i w drugim o o tytuł WWE World Tag Team Championship w TAGu z Riciem Flairem przeciwko Dudley Boyz. Batista i Flair wygrali pojedynek, tym samym zostali drużynowymi mistrzami świata.Do końca PPV Armageddon wszyscy 4 członkowie Evolution zdobyli każdy tytuł mistrzowski RAW, tzn. Triple H – Mistrzostwo Świata Wagi Ciężkiej (World Heavyweight Championship), Randy Orton – Mistrzostwo Interkontynentalne WWE (WWE Intercontinental Championship). Po SummerSlam 2004 Batista zaczął serię porażek, która trwała blisko rok.

Randy Orton pokonał Chrisa Benoita w walce o tytuł World Heavyweight Championship. Triple H wyrzucił go z grupy, a Batista wykonał na Ortonie Eletric Chair, po tym jak Triple H pokazał kciuk w górę, a następnie zamienił go na kciuk zwrócony w dół.

Na początku 2005 Triple H zorientował się, że Batista, tak samo jak rok wcześniej Randy Orton staje się zagrożeniem dla tytułu World Heavyweight Championa. Triple H powiedział koledze z Evolution, by Dave nie brał udziału w PPV Royal Rumble, by pozwolił na to, że Triple H odzyskał tytuł. Jednak Animal i tak wziął udział w walce, eliminując wszystkich. Tym samym Batista dostał możliwość walki o dowolny pas mistrzowski na WrestleManii 21.

Triple H chciał, aby Batista wybrał najważniejszy pas SmackDown!: WWE Championship, którego właścicielem był wtedy JBL a nie jego tytuł na RAW: World Heavyweight Championship, więc wymyślił spisek, w którym to Animal miał być potrącony przez limuzynę właściciela pasa WWE Championship czyli Johna "Bradshawa" Layfielda, lecz Batista podsłuchał rozmowę kolegów z Evolution i o wszystkim się dowiedział. Batista udał, że podpisał kontrakt o walkę o pas mistrzowski WWE Championship, ale tak naprawdę podpisał kontraky na walkę o World Heavyweight Championship i wykonał ten sam gest co Triple H do Randy`ego Ortona z kciukiem w dół. Następnie wykonał Triple H Batista Bomb na stół. Wcześniej, by Triple H uwierzył, że rzeczywiście będzie walczył z JBL'em o pas mistrzowski WWE, pojawił się na gali No Way Out. Sądzono wtedy, że o pas WWE w meczu Triple Threat na Wrestlemanii będzie walczyć Batista, John Cena i JBL.

Batista wygrał pojedynek o pas mistrzowski na wielkiej WRESTLEMANII 21 z Triple H. Po tej gali przyszło mu bronić pasa jeszcze na gali Backlash i Vengeance, gdzie przed walką został zdradzony przez Rica Flaira i wraz z Triple H bestialsko zniszczony, jednak przystąpił do obrony pasa przeciwko Triple H i pokonał go. Po tym zwycięstwie Batista stał się pierwszym wrestlerem, który pokonał Triple H w walce Hell in a Cell.

30 czerwca 2005 roku Batista w wyniku Draft Lottery został przeniesiony niespodziewanie do SmackDown!

Batista miał bronić tytułu w triple threat match z Eddiem Guerrero i Randym Ortonem dnia 18 listopada, lecz mecz się nie odbył, ze względu na śmierć Eddiego Guerrero 13 listopada. Animal złożył hołd Eddiemu na gali SmackDown!

Batista uratował Reya Mysterio przed WWE World Tag Team Championami Big Showem i Kanem. Podano, że Mysterio wraz z Batistą zmierzą się o te tytuły przeciwko Big Showowi i Kane`owi na Armageddon 2005. 16 grudnia na SmackDown! Batista i Mysterio pokonali WWE Tag Team Champions MNM (Joey Mercury, Johnny Nitro i Melina), zostając WWE TAG TEAM CHAMPIONS. Walka z Big Showem i Kanem na Armageddon 2005 stała się walką Champions vs Champions. Batista i Mysterio przegrali tą walkę. Mysterio został spinowany po ChokeSlam Kane`a. Dwa tygodnie później na SmackDown! Batista i Mysterio stracili pasy na rzecz MNM dzięki pomocy Marka Henry’ego.

Kontuzja
Batista zerwał swój prawy triceps po walce z Markiem Henrym. Batista zmuszony był do oddania wakatem pasa World Heavyweight Championa na gali SmackDown! Batista miał pas przez 282 dni tym samym pobił rekord Triple H, który trzymał go o 2 dni krócej. Animal 12 stycznia miał udaną operację chirurgiczną swojego ramienia.

World Heavyweight Championship po raz kolejny! 2006-2007

Batista pokonuje na Survivor Series 2006 Kinga Bookera i zdobywa pas World Heavyweight Championship po raz drugi w historii! Batista obronił tytuł przeciwko Mr. Kennedy`emu na Royal Rumble 2007. Dopiero na Wrestlemanii 23 Batista stracił pas na rzecz zwycięzcy Royal Rumble 2007 - The Undertakera. Batista próbował odzyskać pas, jednak za każdym razem czegoś brakowało. W Last Man Standing Match na BackLash 2007 Animal wykonał Spear z rampy Undertakerowi i żaden z zawodników nie mógł się podnieść. Na SmackDown! doszło do Steel Cage Match, gdzie wynikiem okazał się być... remis!

Undertaker stracił tytuł na rzecz Edga (Undertaker został zniszczony i kontuzjowany wcześniej przez Marka Henry`ego), Batista feudował z nim przez jakiś czas, ale nie był w stanie odzyskać tytułu, poprzez głupie gierki przeciwnika. Edge doznał jednak kontuzji i ogłoszono Battle Royal o pas WHC, który wygrał niespodziewanie olbrzym The Great Khali. Doszło do walki o World Heavyweight Championa na gali Unforgiven 2007 - Triple Threat Match The Great Khali (c) vs Batista vs Rey Mysterio. The Animal zdobył pas po tym jak wykonał potężnego SpineBustera! Rzecz w tym wszystkim jest taka, że Undertaker powrócił na tejże gali... The Great Khali miał prawo do wykorzystania klauzuli w kontrakcie mówiącej o meczu rewanżowym. Był to rzadki Punjabi Prison Match, w którym w niesamowitych okolicznościach Batista obronił pas wyskakując z klatki bambusowej o sekundę szybciej niż przeciwnik. David i Undertaker ponownie zaczęli feud na Cyber Sunday 2007, gdzie special guest referee został Stone Cold Steve Austin. Batista wygrał po wykonaniu dwóch Batista Bomb. Na następnej gali PPV - Survivor Series 2007 w walce ingerował Edge, który uderzył kamerą Undertakera i przeciągnął Batistę na - tym samprzeciwnika dając mu pinfall tym Dave obronił pas.

Animal stracił pas na Armageddon 2007 w Triple Threat Matchu Batista (c) vs Undertaker vs Edge. Walka ze strony Edga była kompletnym oszustwem, który wykorzystał dwóch kolegów, którzy przebrani za niego wchodzili na ring i walczyli. Dopiero na sam koniec wszedł na ring i uzyskał pinfall, zdobywając tytuł mistrza WHC.
2009:
The Animal obecnie występuje na gali RAW, po tym jak na Draft Lottery 2008 został ponownie przywrócony na galę RAW. Batista od tego momentu bardzo intensywnie kręci się wokół pasa World Heavyweight Championship, jednak za każdym razem ktoś interweniuje w jego walkach o pas. Batista wygrał walkę na No Mercy z JBLem o miano No.1 Contender do pasa World Heavyweight Championa i zmierzy się z Chrisem Jericho na Cyber Sundaywłaśnie o ten pas.Dnia 26 października Batista pokonał na gali Cyber Sunday Chrisa Jericho jednocześnie zdobywając pas WHC. Sędzia tego meczu był dawny zawodnik "Stone Cold" Steve Austin ! ! Podczas "Steel" Cage Match, 3 Listopada Batista nie zdołał obronić pasa, na rzecz Chrisa Jericho, który podstępnie wydostał się z metalowej klatki, tym samym zwyciężając pojedynek. Niedawno Batiście urodził się wnuk, mimo młodego wieku (40) jest już dziadkiem. Batista aktualnie przechodzi rehabilitację po operacji uda. Powróci na ring za około 5 miesięcy, jednak jego stan zdrowia jest już na tyle dobry, że Dave rozpoczął już lekkie treningi na siłowni. Batista powrócił na ring 6 kwietnia 2009 roku na RAW ratując Triple H przed Randym Ortonem , Tedem DiBiase i Codym Rhodes'em . Przegrał z HHH i The Moneyem walkę z Legacy na Backlash. Stoczył pojedynek z Ortonem na Judgement Day,ale ten w akcie desperacji uderzył w twarz sędziego,bowiem wiedział, że jest za słaby by utrzymać pas. Przegrał przez DQ,ale zgodnie z zasadami utrzymał go. Przed Legacy uratował go... Ric Flair , który zapowiedział powrót do WWE.Zmierzy się w Steel Cage Matchu z Randym Ortonem podczas Extreme Rules.Na gali Extreme Rules pokonał Ortona w walce Steel Cage match i został nowym WWE Championship.Z powodu kontuzji zerwania lewego bicepsu będzie pauzował 3 miesiące.W tych okolicznościach pas WWE Championship został zawieszony, w następnej gali zdobył go Randy Orton. Pojawił się 29 czerwca, na gali RAW, ustawiając 3 walki pod rząd Randy'iemu Orton'owi (Głównym przeciwnikiem był Mark Henry).

2010:

Batiście nie zaczęło sie układać w 2010 r wystartował na Royal Rumble z numerem 30 jednak uległ wyeliminował go Edge razem z Johnem Ceną poszli za ring dzięki temu Edge wygrał Royal Rumble . Jeszcze przed Elimination Chamber na eliminacjach Batista przegrał z CM Punkiem poprzez ring out na RAW Vince McMahon gadał z Bretem Hartem jednak Vince był wściekły i posłał batiste żeby pobić Harta nastepnie McMahon plunął w twarz lecz na ratunek przeszedł John Cena jednak nic z tego Batista wygrał pojedynek . Na Elimination Chamber gdy John Cena wygrał Elimation Chamber zjawił sie Vince McMahon i powiedział że gratuluje Cenie wygranego Chambera lecz zachowa pas jeżeli wygra z tym mężczyzną i na ring zjawia się Batista i robi spear i odlicza do trzech Johna . Feud toczył się i toczył lecz przyszła gala Ower The Limit i wtedy Była walka John Cena vs. Batista , Batista poległ lecz następnego RAW Batista przyszedł z ręką w gipsie i w okularach żeby ukryć limo pod okiem publiczność skandowała i Batista musiał to wreszcie wydusić i powiedział '' odchodzę ''  Teraz Batista poszukał pracy w MMA i w styczniu 2011 r będzie walczył z polakiem dobrze znanym w polsce imieniem '' Popek '' .

bio,HBK

Shawn Michaels - aktualizacja

Michael Shawn Hickenbottom (bardziej znany jako Shawn Michaels , ur. 22 lipca 1965 roku w Chandler, Arizona, obecnie mieszka w San Antonio, Texas) - amerykański profesjonalny zapaśnik. Współnależy do federacji World Wrestling Entertainment. Jest on jednym z najbardziej utytułowanych wrestlerów w historii World Wrestling Entertainment[potrzebne źródło] (z czego dostał tytuł Grand Slam.). Posiadał między innymi trzykrotnie pas WWE Championship, World Tag team Champion, Intercontinental Champion i World Heavyweight Champion, itp. Także dwukrotnie zwyciężył w Royal Rumble, w 1995 i 1996 roku. Walka Ladder Match z Razorem Ramonem, w której brał udział otrzymała 5 gwiazdek. Po tej walce został dostał przydomek "Innovator of the Ladder Match". Najsłynniejsze feudy jakie miał to trzeba chyba zacząć tutaj od Breta Harta, Hulk Hogan, Owen Hart, Vince McMahon, John Cena, Chris Jericho oraz The Undertaker. Z Johnem Ceną miał przez jakiś czas Tag Team, w którym razem zdobyli nawet pasy mistrzowskie WWE Tag Team Titles. Jego pierwszą drużyną Tag Teamową, w której zasłynął, było The Rockers z Martym Jannetym (Finisherem tego teamu był podwójny flying elbow wykonywany przez obu zawodników z dwóch naprzeciwległych narożników, chwyt ten jest wciąż stosowany przez Michaelsa jedank w jego solowej karierze głównym finisherem pozostaje superkick - the sweet chin music). Na galach Wrestlemania zawsze pokazywał duże show ze swojej strony, dlatego zyskał sobie przydomek Mr. Wrestlemania. Przez wiele znanych osobistości wrestlingu jest uważany za jednego z najlepszych wrestlerów



Początki kariery:

Shawn Michaels w wieku szesnastu lat zainteresował się wrestlingiem i w końcu chciał zostać wrestlerem. Jego idolem był (i jest) Ric Flair (przez co widzimy dzisiaj podobne do Flaira akcje, np. Figure 4 Leglock czy Chop). Zadebiutował w 1984 roku w federacji Mid-South Wrestling. Następnie przeniósł się do Texas All-Star Wrestling. Popularność przyniosła mu federacja American Wrestling Association (1986), w której zaczął odnosić pierwsze poważne sukcesy. Rok później opuścił AWA na potrzeby World Wrestling Federation (WWF), jednak już w '88 powrócił do AWA, z którym następnie był związany przez szereg lat. Następnie jednak znowu przeszedł do WWF (dzisiaj WWE) i tam jest do dziś.

Czasy The Rockers:

Wspólnie z Martym Jennetym założył jeden z najlepszych Tag Teamów, który nigdy oficjalnie nie zdobył pasów mistrzowskich. Nazwa powstała w oparciu dwa niezłe Tag Teamy w tamtych czasach The Midnight Rockers i The Rock & Roll Express. The Rockers charakteryzowało się dużym pokazem techniki. Powoli ich przyjaźń zaczęła się łamać. W "The Barber Shop" ich przyjaźń zdawała się być uratowana, lecz Shawn wykonał na Martym Superkick. Kilka miesięcy po tym zdarzeniu Shawn będąc mistrzem Interkontynentalnym wyzwał kogokolwiek z publiczności. Na ring wyszedł śmiałek w okularach i kapturze. Okazało się, że to Marty Jannety, który pokonał wtedy Shawna i zdobył pas IC. Kilka tygodni później Shawn mu go odebrał.

Montreal Screwjob :

W federacji WWF w 1997 roku w Montrealu podczas gali Survivor Series miał on incydent związany z Bretem Hartem. Doszło tam do słynnego Montreal Screwjob, gdzie szef WWF Vince McMahon bojąc się o to, że Bret Hart (który miał odejść do konkurencyjnej federacji WCW) pojawi się z pasem WWE na WCW chciał go tego trofeum pozbawić bez jego wiedzy. W skrypcie walki HBK miał założyć Hitmanowi Sharpshooter, a ten miał się obrócić. W walce dochodzi do tego momentu i Vince krzyczy "Ring the Bell", tak żeby wyglądało jakby Bret się poddał. Zdziwiony był Bret i Shawn też. W Kanadzie Shawn jest nie lubiany właśnie przez ten screwjob, mimo że cały czas nie przyznaje się do tego, aby wiedział o spisku.

Kontuzja i wielki powrót :

W roku 1998 Shawn Michaels doznał kontuzji dysków podczas walki z Undertakerem w Casket Match'u i lekarze mówili, że nie będzie mógł już występować. Dlatego oznajmił, że kończy karierę. Od tego czasu pojawiał się w WWE, lecz nie walczył w ringu (miał nawet dostęp do spraw bookingu). W roku 2002 udowodnił wszystkim, że jest twardy i powrócił już do WWE (wstępując do NWO) dokładnie przed galą SummerSlam. Tam Triple H chciał powrotu ich Tag Teamu D-Generation X, lecz po wyjściu na ring wykonał Shawnowi swój finisher "Pedigree". Na SummerSlam 2002 odbyła się walka "No Disqualification Match" pomiędzy nimi i wygrał Shawn Michaels. Z Triple H ciągle są dobrymi przyjaciółmi, a po tym wydarzeniu DX i tak było wielokrotnie reaktywowane.

Zakończenie kariery Rica Flaira :

Shawn Michaels został poproszony przez swojego idola Rica Flaira, aby zakończył jego karierę. HBK na początku nie chciał walczyć ze swoim idolem, ale w końcu się zgodził. Na dodatek Ric wymagał od Shawna, aby ten dał z siebie wszystko. Podczas walki można było zobaczyć pewną niechęć HBK'a do walki ze swoim przyjacielem. W końcówce Michaels wykonał Flairowi kilka Superkicków. Następnie podniósł się, spojrzał Ricowi w oczy, (który wstawał i ciągle prosił Shawna żeby nie odpuszczał) powiedział słowa, które przejdą do historii WWE: I'm sorry, I love you(z ang. Przepraszam, Kocham cię). Wykonał Sweet Chin Music i przyłożył Rica do maty. Po walce przytulił go i zszedł ze smutkiem i żalem na twarzy. Publiczność nie miała mu tego za złe, lecz przez tę walkę miał feud z The Animalem Batistą.

Wielki feud z Chrisem Jericho :

Feud rozpoczął się w 2008 roku po zakończeniu gali WWE One Night Stand 2008. Jericho w swoim programie Highlight Reel zaprosił Shawna i zaczął go chwalić i mówić, że jest świetny. W pewnym momencie nazwał Shawna najbardziej kłamliwym nikczemnikiem jaki obecnie istnieje w WWE. Potem uderzył go i rozpoczęła się bójka. Chris położył Shawna uderzeniem "między nogi" i rzucił go w telewizor, przez co Shawn nabawił się kontuzji łuku brwiowego. Shawn przez jakiś czas się nie pokazywał aż do WWE Draftu 2008 podczas RAW kiedy to Chris znowu, bardziej "zmęczył" oko Shawna. Na gali WWE Night of Champions Chris stracił swój pas interkontyntalny przez Shawna, który wbiegł w trakcie jego walki i odwrócił uwagę Chrisa od przeciwnika. Po tej gali obaj wrestlerzy postanowili wyrównać rachunki podczas kolejnej gali WWE Great American Bash. W walce przeważał Chris Jericho od momentu kiedy łuk brwiowy Shawna zaczął krwawić. Pojawił się tam jeszczy nowy "ochroniarz" Y2J'a Lance Cade. Na Summerslam Michaels wygłosił oświadczenie na temat swojego stanu zdrowia, a Jericho chcąc uderzyć Shawna, uderzył jego żonę stojącą obok niego. Na WWE Unforgiven 2008 odbyła się walka "Unsanctioned Match" między nimi i wygrał Shawn Michaels. To jednak nie był koniec tego feudu. Na No Mercy Shawn stoczył walkę z Chrisem Jericho (Heavyweight Champion) o pas Y2J'a w Ladder Matchu. W walce przeważał HBK i gdy było już pewne, że ściągnie pas (Shawn już próbował go odpinać, a Chris leżał na ringu, co oznaczało, że Shawn miał dużo czasu i mógł pas ściągnąć) przybiegł ochroniarz Y2J'a Lance Cade, który przeszkodził HBK'owi. Ostatecznie mecz wygrał Chris Jericho. To wydarzenie można uznać za koniec tego feudu.

Pracownik JBL'a :

Na gali ppv Armageddon HBK zgodził się zostać pracownikiem JBL'a. Niestety nie z własnej nieprzymuszanej woli - powodem był brak pieniędzy. Shawn zgodził się na to tylko dlatego, że chciał zapewnić swojej rodzinie normalne życie i wysłać swoje dzieci na College. Na gali Royal Rumble 2009 miał pomóc JBL'owi zdobyć pas Mistrza Świata Wagi Ciężkiej. Podczas niej doszło do ciekawej sytuacji - sędzia został znokautowany i Shawn mógł osobiście interweniować w walce. Niespodziewanie jednak wykonał swojemu pracodawcy superkick, za co został nagrodzony owacją fanów zebranych w hali. Po chwili jednak powtórzył akcję kończącą, tym razem na mistrzu świata, Johnowi Cenie. Po całym zajściu, położył nieprzytomnego szefa na jego rywalu, opuścił ring i wezwał kolejnego sędziego. Mimo tego JBL'owi nie udało się zdobyć tytułu. W związku z tym wyzwał Michaelsa na walkę "Wszystko, albo Nic" na następnym ppv, No Way Out. Jeśli HBK wygrałby walkę, otrzymałby wszystkie pieniądze, które zarobił dotychczas jako pracownik JBL'a, gdyby jednak przegrał, straciłby wszelkie prawa do swego nazwiska, korzyści majątkowych z nim związanych, zostając jednocześnie własnością Bradshawa. 15 lutego odbyła się walka, którą wygrał Michaels, zyskując tym samym wszystkie pieniądze, które zarobił, jako pracownik JBL'a.

Obecnie :

Z Triple H ciągle tworzy parę D-Generation X. W marcu 2008 roku, podczas Wrestlemanii XXIV zakończył z wielkim trudem w pięknym stylu karierę swojego idola i przyjaciela "The Nature Boya" Rica Flaira. Na WWE RAW 22 lutego stoczył walkę ze swoim byłym pracodawcą, o możliwość występu w walce z Undertakerem na Wrestlemanii 25. Walkę te wygrał poprzez użycie swgo finishera Sweet Chin Music i odliczenie JBL'a. Gdy HBK cieszył się ze zwycięstwa,na ring wkroczył Vladimir Kozlov i założył Michaelsowi Suplexa. Podczas jednej z walk był w parze z Undertakerem. Walczyli przeciw drużynie JBL i Vladimir Kozlov. Wygrali. Kiedy Undertaker miał zadać JBL'owi ostateczny cios HBK wykonał zmianę i sam dobił JBL'a. Wściekły Undertaker zaatakował Michaelsa. HBK zaczął uciekać, a Undertaker podążył za nim. Gdy wydawało się, że Michaels odszedł Undertaker obrócił się . Był to błąd. Michaels wyskoczył zza rogu i zastosował Sweet Chin Music. Potem dochodziło jeszcze do kilku starć między nimi. Podczas jednego HBK znowu zastosował na Undertakerze Sweet Chin Music. Na Wrestlemanii XXV odbyła się walka, którą po wielkich trudach wygrał Undertaker.

Informacje ogólne :

- Prawdziwe imię: Michael Shawn James Hickenbottom
- Waga: 102 kg
- Data urodzenia: 22 lipiec 1965
- Miejsce urodzenia: Scottsdale, Arizona
- Debiut w wrestlingu: 16 października 1984
- Finisher: Superkick (Sweet Chin Music)
- Najczęściej używane akcje: Inverted Atomic Drop, Scoop Slam, Shoulder Tackle, Flying Elbow Drop, Superkick, Figure 4 Leglock, Sharpshooter, Clothesline, Chop, Moonsault, Crossface
- Gimmicki: "The Heartbreak Kid", "The Icon", "The Legend", "Mr. Wrestlemania", "The Headliner", "The Showstopper", "The Main Event"
- Entrance theme: Sexy Boy

Tytuły :

- WWE: WWE Champion(3 razy), World Heavyweight Champion, European Champion(2 razy), Intercontinental Champion, World Tag Team Champion(5 razy), Zwycięzca Royal Rumble(w 1995 i 1996), "Triple Crown" Champion,First-ever "Grand Slam" Title Winner, WWF Commissioner, WWF Spokesman, First WWF Icon Man, "HeartBreak Hotel" Show Hoster, 20-Man Battle Royal Winner (1995), Tag Team Battle Royal Winner (2007)
- AWA: Southern Tag Team Title [2], World Tag Team Title [2]
- NWA: Central States Tag Team Title
- Texas All-Stars: Texas Tag Team Title [2], 6-Man Tag Team Title
- TWA: TWA Promoter, Heavyweight Title

Biografia Wiliama Regala

arren Kenneth Matthews (ur. 10 maja1968 ) zany jako William Regal, jest angielskim wrestlerem. Matthews aktualnie pracuje w WWE, występując w brandzie Raw.

Regal był 4-krotnym Televisoin ChampionShip W WWF-ie, posiadał wiele tytułów, m.in. WWE Interkntynental ChampioShip, WWE Eurpoen ChampionShip , WWE Hardcore ChamponShip, czy WWE Tag Team ChampioShip. Regal był także komisarzem WWF oraz głównym mendżerem brandu Raw. W 2008 Regal wygrał prestiżowy turniej 2008 king of the ring.

Biografia Ezekiela Jacksona

Rycklon Stephens, znany jako Ezekiel Jackson (ur. 22 kwietnia 1978) – amerykański kulturysta i wrestler, występuje w WWE.

W marcu 2007 podpisał kontrakt z World Wrestling Entertainment i zadebiutował, 27 czerwca, w Florida Championship Wrestling (FCW). 18 lipca 2008 zadebiutował na gali Smack Down. 15 kwietnia 2009 został przeniesiony w wyniku draftu do ECW. Występował w rozwojówce WWE FCW, a 9 lipca 2009 zadebiutował w ECW.

biografia,evana,bourna

Evan Bourne , właściwie Matthew Joseph Korklan (ur. 19 marca 1983 roku) - amerykański wrestler pracujący dla organizacji WWE, walczy w rosterze RAW.

Evan Bourne , właściwie Matthew Joseph Korklan (ur. 19 marca 1983 roku) - amerykański wrestler pracujący dla organizacji WWE, walczy w rosterze RAW.
W latach 2004-2005 pokazywał się na ringu TNA, walcząc jako zawodnik X Division. Następnie przeszedł do RoH, gdzie pracował od 2004 do 2007 roku.
Po upływie kontraktu z WSX Sydal(Jego uwczesny gimmick) podpisał kontrakt rozwojowy z WWE. Sydal zadebiutował w OVW rozwojówce WWE 10 Października 2007 roku pokonując Jamina Olivencie. W grudniu tego samego roku zdobył OVW Heavyweight Championship pokonując Mike Kruela. 7 Lutego 2008 zostało ogłoszone, że OVW przestaje należeć do WWE. Tym samym Matt stracił pas na rzecz Jaya Bradleya. Sydala przeniesiono do FCW gdzie zadebiutował 22 marca 2008 pokonując TJ Wilsona.
Sydal zadebiutował w ECW 3 czerwca 2008 roku przegrywając z Sheltonem Benjaminem. Na oficjalnej stronie WWE pojawił się jako Evan Bourne i od tamtego czasu pod tym pseudonimem występował. W następnym tygodniu razem z Kofim Kingstonem walczyli przeciwko Mikowi Knoxowi i Benjaminowi w Tag Team matchu, który wygrali. W następnych tygodniach pokonywał Nunzio, Strikera i Chavo Guerrero za pomocą Shooting Star Press. Zaczał występować tez na RAW. Uratował tam Reya Mysterio przed napaścią Kane. Drugim sukcesem było pokonanie Johna Morrisona i the Miza następnego tygodnia. Na Cyber Sunday został wybrany do walki z Mattem Hardym o ECW Championship. Ale przegrał po Twist of Fate wykonanym przez Matta. Dwa dni później doznał kontuzij wykonując Suicide Senton. Po analizie przez lekarzy okazało się, że operacja nie będzie potrzebna ale nie będzie mógł on wrócić od razu na ring. 8 Grudnia wygrał Slammy Awards za najlepszy finisher. 10 marca na tapingu ECW zostało wyemitowane promo powrotu Bourne 17 marca. W swoim powrocie pokonał Jamiego Nobla. Zaczął on feud z Markiem Henrym. Bourne pokonał jego menadżera Tonyego Atlasa ale tydzień później przegrał z Henrym przez pinfall. 29 czerwca 2009 został przeniesiony na RAW. W swoim debiucie walczył jako pierwszy z przeciwników Randyego Ortona w Gauntlet Matchu ale został wyeliminowany. Tydzień później pokonał United States Championa Kofiego Kingstona lecz nie była to walka o pas.

biografia,kozlova,

Oleg Aleksandrowicz Prudius (ukr. Олег Олександрович Прудіус; ur. 4 lipca 1972 roku na Ukrainie) – wrestler występujący w WWE w rosterze ECW pod pseudonimem Vladimir Kozlov. W WWE zadebiutował 4 kwietnia 2008 roku.

Zanim Prudius pojawił się na ringu wrestlingowym, grał w ukraińskiej reprezentacji futbolu amerykańskiego. Próbował sił w rugby, kick-boxingu, judo, MMA i sambo.

Kontrakt z WWE podpisal już 16 Stycznia 2006 roku kiedy to został wysłany do DSW. Zadebiutował tam w kwietniu w walce przeciwko Tommyemu Suedowi. 5 maja pokonał Roba Conwaya podczas House Showu WWE. Następnego dnia na następnym House Showie Matt Striker powiedział o Olegu "biedny imigrant" i ten nie wytrzymał i zaatakował Strikera. Zadebiutował na RAW jako Vladimir Kozlov. Przez ten okres występował w Dark Matchach i ani razu nie przegrał. 28 Czerwca 2007 został przeniesiony gdzie zdobył tytuł pokonując Paula Burchilla ale w ten sam wieczór odebrał mu go Michael Kruel.

W 2008 roku zaczął karierę w WWE w rosterze SmackDown!. W tym samym roku otrzymał nagrodę Slammy Award w kategorii debiut roku.Prudius uczestniczył w gali Royal Rumble (2009), ale został wyeliminowany przez Triple H, po tym jak wyrzucił z ringu The Great Khaliego, Carlito oraz MVP.Wystąpił gali No way out walczył o pas mistrza WWE Championship w walce Elimination Chamber z Triple H, Edgem, Big Showem, Jeffem Hardym i Undertakerem. Pas zdobył Triple H.Po No Way Out stoczył serię walk z Shawnem Michaelsem, kto zawalczy na Wrestlemanii przeciw Undertakerowi. Ostatecznie na Wrestlemanii zawalczył Michaels. W drafcie trafił do rosteru ECW. 13 lipca pokonał ECW Championa Tommy'ego Dreamera, którego nadal bił mimo zakończenia walki. Na pomoc Dreamerowi przyszedł Christian, który również nie zdołał pokonać Kozlova.Obecnie jest w Tag Teamie z Ezekielem Jacksonem. Pomagają Williamowi Regalowi w zdobyciu pasa ECW Championship.Na Breaking Point Regal zmierzył się z Christianem, jednak walkę przegrał.Na ring wszedl Kozlov i Jackson i pobili Christiana. 24 listopada William Regal przegrał z Yoshi Tatsu przez błąd Kozlova. Po walce Kozlov zrzucił winę na Jacksona, zdenerwowany Jackson pobił najpierw Kozlova a później Regala.Tydzień później Kozlov i Jackson walczyli przeciwko Christianowi i Sheltonowi Benjaminowi, gdy obity Kozlov chciał się zmienić z Jacksonem, on po prostu sobie poszedł i Kozlov przegrał. Na następnym ECW Kozlov wszedł na ring i wyzwał Jacksona do walki. Już mieli zacząć walczyć, ale na ringu pojawił się Regal który nie chciał dopuścić do starcia. W walce wieczoru zawalczyli jednak u boku Regala w 6-man tag team przeciwko Yoshiemu Tatsu, Sheltonowi Benjaminowi i Christianowi. Gdy pod koniec walki Jackson chciał się zmienić z Kozlovem, tym razem Kozlov sobie poszedł. Jednak Ezekiel pobił Kozlova i feud między niemi nadal się ciągnie.

W chwili obecnej mieszka w Louisville w stanie Kentucky w USA. Nie ma żony, ani dzieci. Ma dwóch braci, którzy uprawiają zapasy na Ukrainie. Oprócz zawodu wrestlera jest także aktorem. Wystąpił m.in.: w filmie Spike’a Lee pt.: 25th Hour. Oprócz tego czasami występuje w Rosyjskim Teatrze Wojskowym. Jest także futbolistą amerykańskim, występującym w drużynie narodowej Ukrainy oraz w ekipie Santa Barbara City College.

biografia,the,geat,khali

Dalip Singh Rana (ur. 27 sierpnia 1972 w Indiach) jest profesjonalnym zapaśnikiem lepiej znanym jako The Great Khali. Aktualnie znajduje się w federacji World Wrestling Entertainment i walczy w rosterze SmackDown

Zanim został wrestlerem był oficerem policji w Indiach, mistrzem kulturystyki i zawodnikiem Pehlwan, czyli rodzaju zapasów w Indiach.Wystąpił gościnnie w filmie "Wykiwać klawisza"
Pod pseudonimem "Pusiak", Dalip Singh został wrestlerem w federacji All Pro Wrestling w USA, debiutując w październiku 2000, w pojedynku drużynowym razem z Tonym Jonesem przeciwko West Side Playaz 2000.
W sierpniu 2001 Pussyak przeszedł do New Japan Pro Wrestling i dołączył do zespołu Team 2000 leader, którego kierownikiem był Masahiro Chono, natomiast partnerem Singha został Giant Silva. Byli największym zespołem w historii wrestlingu ze średnim wzrostem 220 cm i łączną wagą 266 kg. Ta dwójka walczyła po raz pierwszy w Tokyo Dome we wrześniu kiedy to pokonali Yutaka Yoshie, Kenzo Suzuki, Hiroshi Tanahashi i Wataru Inoue w Handicap Match, a Silva jednocześnie wyliczył Tanahashi i Inoue. Singh odniósł swoją pierwszą porażkę w drużynie w styczniu 2002 kiedy to wyliczył go Hiroyoshi Tenzan. Przegrał także kolejny pojedynek w marcu kiedy to wyliczył go Manabu Nakanishi. Jego największą porażka nastąpiła w sierpniu kiedy to pokonał go w pojedynku jego były partner Silva.
SmackDown

2 stycznia 2006 Singh podpisał kontrakt z WWE i został wysłany do Deep South Wrestling, aby tam trenować. Razem z Daivari u jego boku Singh, który jeszcze wtedy nie miał "przydomku", zadebiutował w WWE 7 kwietnia 2006 kiedy to zaatakował The Undertaker podczas jego walki z Markiem Henrym.

Następnego tygodnia został przedstawiony jako "The Great Khali". Daivari zakomunikował, że jego klient zniszczy The Undertakera (po tym jak Muhammed Hassan i Mark Henry zawiedli). Khali zadebiutował w ringu 21 kwietnia 2006 kiedy to pokonał Funakiego.

5 maja 2006 Khali podpisał kontrakt na walkę z The Undertaker, która miała się odbyć na gali Judgment Day 21 maja 2006. Później tej nocy interweniował walce o miano pretendenta numer jeden do walki o pas WWE Cruiserweight Championship pomiędzy Super Crazy, Kid Kash i Nunzio, atakując całą trójkę tak samo jak Vito.

12 maja 2006 Khali walczył przeciwko posiadaczowi pasa World Heavyweight Championship Rey'em Mysterio. Khali miał wielką przewagę wzrostu i wagi i odniósł zwycięstwo nad Mysterio. W meczu przeciwko The Undertaker na gali Judgment Day, Khali odniósł łatwe zwycięstwo upokarzając The Undertekera wyliczając go gdy postawił na nim nogę.

Pomógł także Big Show pokonać The Undertaker, (który wyzwał Showa do walki o pas ECW World Championship) wykonując razem z Showem na Undertekerze Double Chokeslam na stole komentatorskim, przez co kontynuował swój feud z The Undertaker.

Khali wyzwał The Undertaker do Punjabi Prison Match, która miał się odbyć na gali The Great American Bash, ale Khali został usunięty z tego pojedynku z powodów zdrowotnych i zastąpiony przez Big Show.

Po wyzdrowieniu Khali wrócił do WWE i 4 sierpnia 2006 wyzwał The Undertaker do walki Last Man Standing na gali SummerSlam. Jednakże pojedynek ten został przeniesiony na SmackDown, który odbył się tuż przed SummerSlam. Mecz ten wygrał The Undertaker co był pierwszą porażką Khaliego w WWE.

29 sierpnia 2006 ogłoszono, że Khali opuści kilka najbliższych miesięcy ponieważ musi się poddać operacji obu kolan. W październiku tego roku powrócił do WWE, ale został przeniesiony do Extreme Championship Wrestling.
ECW

31 października 2006 Khali i jego menadżer Daivari mieli debiut w telewizji kiedy to Daivari pokonał Shannon Moore, a Khali interweniował w tym meczu. Khali feudował potem z Tommym Dreamerem, kiedy to rzucał go na stalowe schody, krzesło lub na podłogę poza ringiem.

19 grudnia 2006 Khali zmierzył się z Shannonen Moorem w jego pierwszym meczu w ECW. Khali odniósł łatwe zwycięstwo a było to zwycięstwo przez dyskwalifikację, ponieważ w czasie meczu próbował interweniować Tommym Dreamerem, ale źle się to dla niego skończyło. Khali zmierzył się w końcu z Tommym Dreamerem 9 stycznia 2007 odnosząc łatwe zwycięstwo, walka ta okazała się jego ostatnią w ECW.
RAW

8 stycznia 2007 Jonathan Coachman ogłosił, że kontrakt Khaliego z ECW zakończył się i teraz podpisał kontrakt z RAW (bez jego menadżera Daivari) i będzie walczył z John Cena w walce wieczoru. Khali wygrał przez dyskwalifikację po tym jak Cena użył krzesła trzymanego przez Armando Estrada i uderzył nim Khaliego. po meczu Khali wykonał ChokeSlam na Cenie i pozostawił go nieprzytomnego na ringu, na łasce Umaga.

23 lutego 2007 The Great Khali interweniował w walce pomiędzy Kane a King Booker. Khali spowodował, że Kane przegrał ten mecz co spowodował ich walkę na największej gali w roku WrestleMania. W swojej pierwszej walce na tej gali Khali pokonał Kane po wykonaniu na nim Chokeslam. Po meczu dusił Kane za pomocą łańcucha.

30 kwietnia 2007 The Great Khali zaatakował Shawn Michaels, Edge'a i Randy Orton. Zaatakował także posiadacza pasa WWE Championship Johna Cena wysyłając sygnał, że chce zdobyć tytuł który należy do Cena. Następnego tygodnia Khali pokonał Michaelsa w meczu o miano pretendenta numer jeden do pasa WWE Championship na gali Judgment Day. Na tej gali Khali przegrał po raz pierwszy w karierze przez poddanie po tym jak John Cena wykonał na nim STFU. Jednakże Khali uważał, że został oszukany, ponieważ w momencie kiedy się poddawał jego nogi były poza ringiem a sędzia tego nie widział. Doszło do rewanżowej walce na gali One Night Stand, którą Khali przegrał po tym jak John Cena wykonał FU z żurawia.
SmackDown

28 maja 2007 roku podczas Draftu WWE został przeniesiony na SmackDown gdzie po oddaniu pasa przez Edga wygrał pas World Heavyweight Championship w 15 - Man Battle Royal. 16 września 2007 Podczas Uniforgiven w meczu WWE World Heavyweight Title Three-Way Match Batista pokonał The Great Khaliego i Reya Mysterio.
2009

Wrestler Dolph Ziggler bił go krzesłem, przez co Khali rozpoczął z nim feud. Na następnej gali Khali pokonał Dolpha robiąc na nim Chokeslam. Na The Bash 28 Czerwca 2009 roku The Great Khali przegrał z Dolphem Zigglerem po interwencji Kane'a. Na następnych galach Khali feudował z Kane. Na SummerSlam 2009 The Great Khali przegrał z Kanem. 18 września w czasie walki z Kanem został przez niego zaatakowany krzesłem, a następnie Kane kontuzjował jego nogę.Na PPV Breaking Point jeszcze raz zmierzył się z Kane w Singapore Cane w którym interweniował Ranjin Singh ,ale Khali przegrał. Great Khali po przerwie w walkach powrócił na Raw w walce z Christianem i Kane'm przeciwko Williamowi Regalowi, Ezekielowi Jacksonowi i Vladimirowi Kozlovowi. którą wygrali Khali , Kane , Christian

bio,ziglera

Nicholas Theodore "Nick" Nemeth (ur. 27 lipca 1980 w Cleveland) jest amerykańskim wrestlerem, aktualnie występującym w World Wrestling Entertainment (WWE) jako Dolph Ziggler, walczącym w jego brandzie SmackDown!. Najbardziej znany jest z występów jako członek grupy Spirit Squad - Nicky w 2006 roku.

W 2004 roku Nemeth podpisał rozwojowy kontrakt z WWE, po czym został umieszczony w rozwojowej federacji Ohio Valley Wrestling (OVW). W 2005 roku dołączył do brandu Raw jako pomocnik Kerwina White'a. Krótko potem został odesłany do OVW, gdzie dołączył do Spirit Squadu. Grupa zadebiutowa na Raw w styczniu 2006 roku, lecz w listopadzie znów została przywrócona do OVW. We wrześniu 2007 roku Nemeth trafił do nowej federacji rozwojowej WWE - Florida Championship Wrestling, gdzie utworzył tag team z Bradem Allen. We wrześniu 2008 powrócił na Raw jako Dolph Ziggler.

Nemeth będąc członkiem Spirit Squadu zdobył WWE World Tag Team Championship, posiadał także FCW Florida Tag Team Championship.

Feud z The Great Khali

W kwietniu został przeniesiony do SmackDown!. Ziggler rozpoczął rywalizacje z The Great Khali, przegrywając przez dyskwalifikacje po ataku z użyciem krzesła. W następnych tygodniach odbyły się kolejne walki pomiędzy nimi, w których wygrywał Ziggler przez countou(zejście z ringu i wyliczenie do 10) a następnie przez dyskwalifikacje jakoby Khali użył krzesła, natomiast całe to zagranie było ukartowane przez Zigglera, podczas nieuwagi sędziego. Finał tego feudu odbył się na The Bash, gdzie do zwycięstwa Zigglera przysłużył się Kane, używając do tego krzesełka.

Night of Champions

Po gali The Bash, jego stosunki z wrestlerką Maria znacznie się poprawiły, została ona jego "Menadżerką". 10 lipca 2009 wbiegł na ring po walce Chris Jericho vs. Rey Mysterio atakując tego drugiego. 16 lipca na WWE Superstars wspólnie z Mysterio ustalili, że zawalczą o pas WWE Intercontinental Championship na Night of Champions. Pas mistrzowski obronił Mysterio. Na Breaking Point zmierzył się z Johnem Morrisonem o pas Interkontynentalny ale przegrał. Na Hell in a Cell znów spróbował zdobyć ten pas ale znów to mu się nie udało. Miał walczyć w walce rosterów na Breaking Point ale przed sama galą przegrał w walce Tag Teamowej i został zastapiony w tym zespole przez innych wrestlerów. Na Smackdown po Breaking points w walce Tag Teamowej pokonał razem z Hart Dynasty, Cryme Time i Johna Morrisona. Na następnym Smackdown zmierzy się z Johnem Morrisonem w walce o pas interkontynentslny

cryme,time,bio

Cryme Tyme (także Crime Time) jest wrestlingowym tag-teamem tworzonym przez Shada Gasparda i JTG. Aktualnie pracują w World Wrestling Entertainment (WWE), w jego brandzie SmackDown!. Ich postacie są parodią stereotypowych ulicznych bandytów.

Jayson Paul: Jayson Paul (ur. 10 grudnia 1984 w Nowym Jorku) – amerykański wrestler występujący pod pseudonimem JTG należący do federacji WWE a wcześniej walczący w niezależnej federacji OVW (Ohio Valley Wrestling). Od 2006 roku występował w Ohio Valley Wrestling w parze z Shadem, jako tak team Gang Stars. W tym samym roku pojawił się na RAW tworząc Cryme Tyme.
Shad Gaspard: Shad Chad Javier Jesus Roman Chittick Gaspard (ur. 13 stycznia 1981) − jest amerykańskim zawodowym wrestlerem, którego korzenie wywodzą się z Haiti i Curaçao. Gaspard urodził się na Brooklynie (Nowy Jork). Aktualnie jest zatrudniony przez World Wrestling Entertainment (WWE), gdzie wraz z JTG tworzą tag team Cryme Tyme

Tag Team: Od 2006 roku występowali w Ohio Valley Wrestling, jako tak team Gang Stars. W tym samym roku pojawił się na RAW tworząc Cryme Tyme. Aktualnie występują w SmackDown!, razem z Eve Torres tworzą Tag Team Cryme Tyme, który prowadzi swój mały show "Word Up" w WWE, w którym uczą nowych wyrazów.

26 stycznia walczyli o World Tag Team Championship przeciwko John Morrison i The Miz i przegrali.

Night of Champions

Prowadzili feud z The Hart Dynasty. Na Night of Champions 2009 zmierzyli się z nimi w walce nieemitowanej w telewizji.

Summer Slam – Title shot

Po wizycie koszykarza Shaquille O'Neal na RAW, weszli w konflikt z tag teamem Chris Jericho i Big Show, z którym zmierzą się podczas Summer Slam o pasy tag teamów.Na SmmerSlam 2009 walczyli o pasy uttc przeciwko Big Showe i Chrisie Jericho ale przegrali.

W wrestlingu : *
o G9 (kombinacja Samoan drop (Gaspard) / Running corkscrew neckbreaker (JTG))
o Gaspard "używa" JTG do wykonania Inverted double leg slam na leżącym rywalu.

* Word Up
o Cryme Tyme prowadzą cotygodniowy program na WWE.com, Word Up[3], podczas którego tłumaczą znaczenie różnych slangowych słów.
Tytuły i osiągnięcia: * Ohio Valley Wrestling
o OVW Southern Tag Team Championship (2 razy)[4]

bio,the,big,showa

Paul Randall Wight, Jr. (urodzony 8 lutego 1972 roku w Aiken w Południowej Karolinie). Znany bardziej z "ringowego" imienia (The) Big Show – amerykański profesjonalny wrestler i aktor. Obecnie pracuje dla World Wrestling Entertainment (WWE), w brandzie Smackdown!. Jest również znany z występów w World Championship Wrestling (WCW), gdzie występował od czerwca 1995 roku do grudnia 1998 pod pseudonimem The Giant. Jest pięciokrotnym mistrzem świata wagi ciężkiej. Posiadał także tytuły WWE Championship i WCW Championship, każdy po 2 razy, ECW Championship jeden raz. Jest jedyną osobą w historii wrestlingu, która zdobyła właśnie te pasy. Tytuł ECW Championship został jednak zdobyty po tym, jak ECW stało się własnością WWE. W wyniku draftu został przeniesiony na Raw. Wspólnie z Chrisem Jericho był posiadaczem zunifikowanych pasów WWE Unifed Tag Team Championship, jednak przegrali pasy 13 grudnia na gali Tables Ladders and Chairs na rzecz Triple H'a i HBK'a (DX)

Prawdziwe imie: Paul Wight

Waga: 226 kg

Wzrost: 2.15 m

Data urodzenia: 8 luty 1972

Debiut: 1994, 16 lipiec 1995 w WCW

Miejsce urodzenia: Saluda, South Carolina

Trener: Larry Sharpe, Larry Sharpe's Monster Factory, WCW Power Plant

Akcja konczaca: The ShowStopper Chokeslam, knockout punch

Ulubione akcje: The Final Cut (Inverted Headlock Elbow Drop), Alley-Oop (Reverse Power Bomb), The Showstopper/Hog Leg (new name, Elevated Legdrop to throat), Clothesline, Hip Toss, Press Slam, Headbutt, Chop, Big Boot, Double Chokeslam (with The Undertaker or Kane), Corner Body Avalanche, Sidewalk Slam, Cobra Clutch Backbreaker, Open handed slap,Splash in corner

Feudy: Hulk Hogan, Kevin Nash, Dallas Page, Shane McMahon, Kane, Brock Lesnar, The Rock, The Undertaker, The Big Bossman, Mark Henry, Kurt Angle, Rikishi, Nathan Jones, Raven, Bradshaw, Steve Austin, Booker T, Eric Bischoff, Rey Mysterio, Eddy Guerrero, Hardcore Holly, John Cena, Kurt Angle, Luther Reigns, John Layfield, Gene Snitsky, Triple H, Carlito Cool, Chris Masters, Tommy Dreamer

Poprzednie gimmicki: The Big Show, The Giant, "The Big Nasty" Paul Wight, "The Big Showbowski" (ala Val Venis), "The Showster" (ala Hulk Hogan), Showkishi (ala Rikishi), "Shonan The Barbarian" (ala Berzerker), "The Bevy of Beauties", "Big Nasty Bastard", Paul Bunyon, "Largest Athlete in the World", "The Extreme Giant".The Big Show jest jednym z najwyższych i najcięższych zapaśników w historii WWF, dla którego przyszłosc wyglada bardzo obiecujaco. Patrząc na jego doskonałe warunki fizyczne można spodziewać się, iż wrestler niejedokrotnie będzie w posiadaniu najważniejszego tytułu mistrzowskiego WWF.

Paul Wight należy do najbardziej pożądanych przez organizacje wrestlerów. Mecenas Wighta prowadził negocjacje z federacją od 1996r., gdy zawodnik miał przed sobą jeszcze dwa lata pracy w WCW. Jest prawdopodobne, iż sam Hogan namawiał ówczesnego Gianta do przejścia do zmiany organizacji, gdyż McMahon miałby więcej do zaoferowania. Ostatecznie na początku 1999r. obie strony podpisały kontrakt, na mocy którego Paul Wight pracować będzie dla WWF przez 10 lat otrzymując wynagrodzenie $1.000.000 rocznie.

Debiut Wighta w federacji McMahona miał miejsce 14.02.1999r. podczas IYH "St.Valentine's Day Massacre". Zawodnik przeszkodził w pojedynku Steel Cage Match pomiędzy Vince'm a Austinem. Paul stał się jednym z czołowych wrestlerów Korporacji.

Podczas WrestleManii XV zapaśnik odszedł z grupy McMahonów. Wkrótce wstąpił do drużyny The Union założonej przez Vince'a. Wraz z Testem, Shamrockiem i Mankindem The Big Show robił wszystko, aby pokrzyżować szyki Korporacji. Wrestlerzy często wchodzili na ring z deską w ręku. "Związek" nie istniał jednak długo, gdyż wkrótce właściciel WWF ponownie stał się liderem Corporate Ministry.

Przez krótki okres The Big Show nie dokonał niczego godnego uwagi. W niedługim czasie zaprzyjaźnił się z Hardcore Holly'm, który w wyniku znajomości z Wightem nazwał się The Big Shot. Po kilku tygodniach wielki zawodnik zrezygnował z tej znajomości na rzecz partnerstwa z Undertakerem. Olbrzymów nie łączyła jednak przyjaźń, lecz chęć opanowania federacji. Zawodnicy niechętnie ze sobą pracują i najchętniej stanęliby w walce przeciw sobie.

Podczas SummerSlam'99 Wight i Undertaker pokonali team Kane'a i X-Pac'a zdobywając tytuły WWF Tag Team Championship. Tydzień później (30.08), podczas Raw, przegrali mistrzostwo w walce z Rockiem i Mankindem. Podczas edycji Smackdown! z 6 września zawodnicy skorzystali z prawa do pojedynku rewanżowego. Odbył się wówczas Burried Alive Match, którego zwycięzcy uzyskać mieli tytuły mistrzów drużynowych. Z pomocą Triple H, który sam zakopał Mankinda w grobie, dwójka olbrzymów ponownie zdobyła pasy Tag Team Championów.

bio,dead,mena

he Undertaker rozpoczął swą karierę w 1984 roku (w federacji WCCW w Dallas w stanie Texas), jego trenerem był Don Jardine. W WWF pojawił się pierwszy raz podczas Survivor Series w 1990 roku w teamie z Ted DiBiase zwanym "The Million Dollar Team", który to team wygrał z Hart Foundation. Wielokrotnie zdobywał tytuły mistrzowskie w tag teamach z Kanem - który według scenariusza był jego przyrodnim bratem, z Steve'em Austinem i z The Big Showem.

The Undertaker rozpoczął swą karierę w 1984 roku (w federacji WCCW w Dallas w stanie Texas), jego trenerem był Don Jardine. W WWF pojawił się pierwszy raz podczas Survivor Series w 1990 roku w teamie z Ted DiBiase zwanym "The Million Dollar Team", który to team wygrał z Hart Foundation. Wielokrotnie zdobywał tytuły mistrzowskie w tag teamach z Kanem - który według scenariusza był jego przyrodnim bratem, z Steve'em Austinem i z The Big Showem. Nigdy nikt go nie pokonał na WrestleMania (wygrał 17 razy). W 2007 roku wygrał Royal Rumble, eliminując inną wielką gwiazdę WWE, Shawna Michaelsa.
W maju 2007 uległ kontuzji i został wykluczony z konfrontacji. Wrócił 16 września na gali Unforgiven, by stoczyć zwycięską walkę z Markiem Henrym.
30 marca 2008, podczas Wrestlemanii 24, pokonał Edge'a i tym samym zdobył pas WWE World Heavyweight Championship. W czerwcu 2008, przegrał z Edgem podczas meczu TLC (Tables, Ladders, Chairs match), co spowodowało wykluczenie go z WWE. 25 lipca 2008 ogłoszono jednak jego powrót, który odbył się na SummerSlam (2008) - Hell in a Cell, w meczu z Edgem. Po powrocie Vicki Guerrero zorganizowała mu powitanie, a zarazem przeprosiny związane z kontuzją. Undertaker nie zgodził się, a następnie "La Famillia" zaczęła go bić. Jednak udało mu się poradzić z nimi. Vicki Guerrero obawiała się Undertakera i zatrudniła The Big Showa jako ochroniarza. Na No Mercy 2008 i Cyber Sunday zmierzył się z nim i jednokrotnie wygrał i przegrał. Na Survivor Series zmierzył się z The Big Showem w "Casket match".
W styczniu 2009 roku uzyskał możliwość wystąpienia w Royal Rumble Match'u. Undertaker walczył wśród 30 wrestlerów o prawo walki o jeden z pasów mistrzowskich WWE na Wrestlemanii XXV, jednak zwycięzcą został Randy Orton. W lutym został wybrany do walki o tytuł WWE Championship na No Way Out, którego bronił Edge. Był to specjalny rodzaj walki Elimination Chamber. Brali w nim udział również Triple H, Big Show, Vladimir Kozlov oraz Jeff Hardy. Po wyeliminowaniu 4 z nich Undertaker został na ringu tylko z Triple H'em, ale ostatecznie przegrał. Po tej gali rozpoczął się feud z Shawn'em Michaels'em. HBK wygrał z JBL'em walkę o prawo wyzwania Undertaker'a na pojedynek na WrestleManii XXV. Póżniej HBK Shawn Michaels musiał stawić czoło również Vladimirowi Kozlov'owi, gdyż ten został wyznaczony przez generalną menadżerkę Smackdown Vickie Guerrero jako jeden z pretendentów do wspomnianej wcześniej walki z Undertaker'em. Michaels pokonał go i wiadomo już było, że dwie legendy WWE zmierzą się na WrestleManii XXV. Feud był trochę nietypowy, bo walk było bardzo mało. Ostatecznie Undertaker zwyciężył na WrestleManii XXV i przedłużył swoją serię na WrestleManii do 17 zwysięstw bez porażki.
16 kwietnia miał miejsce debiut programu WWE Superstars, w którym Undertaker walczył z Matt'em Hardy. Był to pierwszy mecz tego wieczoru, a Undertaker był pierwszą gwiazdą która pojawiła się na ringu. Pokonał Hardy'ego przez policzenie, gdyż tamten poszedł po metalowe krzesło i został policzony za przebywanie poza ringiem.
Undertaker nie pojawiał się na SmackDown! od dłuższego czasu, czego powodem była kontuzja. Powrót Undertaker'a planowany jest prawdopodobnie we wrześniu w okolicach gali ppv WWE Breakking Point.

Prawdziwe imie: Mark Wiliam Calaway
Waga: 148 kg
Wzrost: 2.10 m
Data urodzenia: 24 marzec 1962
Debiut: 1988
Miejsce urodzenia: Houston, Texas
Trener: Don Jardine

Akcja konczaca: Tombstone Piledriver (Belly-to-belly Piledriver), The Last Ride (Elevated Powerbomb)

Ulubione akcje: Chockeslam, Takin' Care of Business (Standing Dragon Sleeper), The Guillotine (Chair assisted throat attack), Old School/Dead Man Walking (Arm twist ropewalk chop), Flying Lariat, Running DDT, Running Big Boot, Snake Eyes/Big Boot Combo, Flatliner, Triangle Choke, Super Chokeslam (Tope Rope Chokeslam), Double Chokeslam (with Kane), Synchronous Last Ride (with Kane), Headbutt, Russian Legsweep, Iron Clas (pre-1995), Heart Punch (in WCW), Running Guillotine Legdrop (Apron Running Legdrop on the throat), Fujiwara Armbar, Sidewalk Slam, The Uppercut, Rocker Dropper (Jumping Legdrop to the neck)
Feudy: Kamala, Giant Gonzales, Yokozuna, Ted DiBiase, Irwin R. Shiester, King Kong Bundy, Kama, Bret Hart, Mankind, The Executioner, Goldust, Steve Austin, The Big Bossman, The Rock, Paul Bearer, Kane, Triple H, Hardy Boyz, Maven, Rob Van Dam, Rikishi, Diamond Dallas Page, Steven Richards, Kronik, Booker T, Test, Ric Flair, Kurt Angle, Brock Lesnar, Vince McMahon, John Cena, A-Train, Kane, The Dudley Boyz, Paul Heyman, John Layfield, John Heidenreich, Muhammad Hassan, Khosrow Daivari, Randy Orton, Mark Henry, The Great Khali, Mr. Kennedy

bio,jacka,swaggera

Biografia Jacka Swaggera

Jacob "Jake" Hager, znany jako Jack Swagger (ur. 3 grudnia 1982) – profesjonalny amerykański wrestler, występujący w World Wrestlin Entertaiment (WWE) w brandzie Smack Down!.

Pracuje dla programu Florida Championship Wrestling (FCW), gdzie był pierwszym FCW Florida Heavyweight Championem. Następnie został przeniesiony do brandu RAW. Podczas nagrania SmackDown! zdobył pas World Hevyweight Championship 9 września 2008 zadebiutował w rosterze ECW. 13 stycznia 2009 zdobył ECW Championship.

Pierwsza singlową walkę na RAW stoczył z MVP. W debiucie na gali WrestleMania 26 zdobył walizkę Money In The Bank, a na Extreme Rules 2010 obronił pas wagi ciężkiej w walce przeciwko Randy'iemu Ortonowi.

biografia,johna,morrisona

John Morrison
John Randall Hennigan urodzony 3 października 1979 w Los Angeles jest to amerykański wrestler lepiej znany jako John Morrison i Johnny Nitro. Obecnie ma podpisaną umowę z World Wrestling Entertainment (WWE) gdzie występuje w brandzie SmackDown!. Zanim Henningan podpisał umowę z WWE wziął udział w konkursie telewizyjnym Tough Enough III i w nagrodę podpisał umowę z WWE. Po podpisaniu umowy przydzielono go do ich rozwojówki Ohio Valley Wrestling (OVW), aby kontynuować swoje kształcenie we wrestlingu. W OVW był partnerem Joey Mercury'ego z którym zdobył jeden raz OVW Southern Tag Team Championship. Po niedługim czasie przyłączyła się do nich Melina i stworzyli zespół MNM WWE 2004 W dniu 1 marca 2004 Hennigan zadebiutował na Raw pod nickiem "Johnny Blaze". Pełnił jednak rolę praktykanta i asystenta dyrektora generalnego Raw Erica Bischoffa. Przechodził kilka razy zmianę gmmicku tydzień po debiucie nazywał się "Johnny Spade" a już trzy tygodnie po tym zdarzeniu "Johnny Nitro ". Nitro miało na celu kojarzenie WCW Monday Nitro flagową tygodniówkę nieistniejącej już federacji World Championship Wrestling, gdzie Bischoff wcześniej pracował. W pewnym momencie dostał nawet theme z WCW monday Nitro. W czerwcu został odesłany z powrotem do OVW. Aby wyjaśnić jego odesłanie, Hennigan przegrał walkę 7 czerwca na Raw przeciwko Eugene, która miała warunek, że w przypadku jego przegranej, traci pracę. MNM i Intercontinental Champion 2004-2007 Po powrocie do OVW, Hennigan musiał wyjaśnić z jego byłymi partnerami. W trakcie wyjaśnień Melina została przyjęta do spółki Ex-Girlfriend Nitro z sojusznikiem Cappotelli. Niedługo po tym, Nitro i Melina zostali połączeni przez Joey Mercury'ego, reaktywując MNM. MNM walczyli w OVW około roku, zdobywając raz OVW Southern Tag Team Championship. W kwietniu 2005r. został przeniesiony na SmackDown! W swojej pierwszej walce, zdobyli WWE Tag Team Championship od Rey'a Mysterio i Eddie'go Guerrero. MNM posiadało pasy przez trzy miesiące, bronili ich przed TT Mysterio, Guerrero i Hardcore Holly, Charlie Haas. Przegrali je na rzecz Legion of Doom (LOD) na Great American Bash. Wygrali tytuły ponownie w four-way match musieli pokonać Mexicools'a, William'a Regal'a, Paul'a Burchill'a i LOD. Stracili je na rzecz Ray'a Mysterio i Batisty dzień przed Armageddon w grudniu. Dzięki pomocy Mark'a Henry'ego, MNM pokonali Rey'a Mysterio i Batiste w rewanżu 30 grudnia, i wygrali pasy po raz trzeci. Zaczęli feudować z Paul'em London'em i Brian'em Kendrick'iem. Feud trwał 3 miesiące gdzie MNM przegrało pasy i się rozpadło. Nitro w przyszłym tygodniu, wraz z Meliną, zadebiutował na RAW. Hennigan został natychmiast umieszczony w zmaganiach o pas WWE Intercontinental, począwszy od jego pierwszej walki na Vengeance w czerwcu pokonując mistrza Shelton'a Benjamin'a w Triple Threat match z udziałem Carlito. Hennigan posiadał pas przez cztery miesiące, pokonując kilka przeciwników, zanim stracił go na rzecz Jeff'a Hardy'iego 2 października na Raw. Nitro odzyskał Intercontinental Championship od Jeff'a Hardego w dniu 6 listopada gdy GM Raw, Eric Bischoff, ponownie wstawił się za Nitro. W przyszłym tygodniu, jednak Hardy zdobył ponownie tytuł. Ponadto Hennigan feudował cały 2006 rok z John'em Ceną. W listopadzie MNM zjednoczyło się na jednym z odcinków Raw by zaakceptować wyzwanie Hardys. Jednak na December to Dismember, przegrali. MNM i Hardys feudowali cały grudzień, a zakończenie tego feudu odbyło się na gali Armageddon w ladder match. Matt Hardy przeszedł na SD a Nitro nadal feudował z Jeff'em o pas IC. MNM przegrało z Hardys na Royal Rumble, i ponownie na No Way Out, który oficjalnie zakończył feud. W 2007 w wyniku draftu Nitro został przeniesiony do ECW. ECW Champion i zespalanie się z The Miz'em (2007-2009) Hennigan zadebiutował na ECW 19 czerwca w walce z Nunzio którą wygrał. W przyszłym tygodniu, na Vengeance: Night of Champions, wziął wolne ECW World Champion w meczu z CM Punk'iem, Nitro zastąpił Chris'a Benoit'a. Kilka tygodni po otrzymaniu tytułu, gmmick Nitro został zmieniony na John Morrison wtedy grał zarozumiałego heela. Nick wzorowany był od Jim'a Morrison'a, do którego Hennigan się upodabniał. Po pokonaniu CM Punk'a ponownie na Great American Bash, zaczął brać udział w 15 "Minutes of Fame" na ECW. Na SummerSlam odbyła się kolejna walka z Punkiem którą Morrison nielegalnie wygrał. W następnym tygodniu jednak Morrison stracił pas na rzecz Punka. Hennigan został wtedy zawieszony na trzydzieści dni za naruszenie Programu Wellness. Po powrocie nadal feudował z CM Punk'iem ale także z Miz'em. Morrison i Miz zostali umieszczeni na SD do walki o pasy WWE Tag Team Championship przeciwko Matt'owi Hardy'iemu i MVP. Na Survivor Series, Morrison i The Miz przegrali z CM Punk'iem walkę o pas ECW. Po tej przegranej Morrison i Miz zaczęli tworzyć zgrany zespół. Morrison i The Miz mieli streaming na WWE.com o nazwie Dirt Sheet, w którym wyśmiewali innych zawodników. Zespół miał wiele udanych walk broniąc tytułu w ciągu najbliższych kilku miesięcy, zanim stracili je na rzecz Curt'a Hawkins'a i Zack'a Ryder'a na Great American Bash w fatal four-way match. Potem zaczęli feud z Cryme Tyme. 8 grudnia 2008 wygrali na Raw Slammy Award tytuł najlepszego TT w WWE w 2008 roku. W dniu 13 grudnia na Raw Morrison i The Miz wygrali World Tag Team Championship od CM Punk'a i Kofi'ego Kingston'a. Morrison i The Miz zaczeli feud z The Colons (Carlito i Primo), którzy mieli pasy WWE Tag Team Champions. Feud zaprowadził drużyny na WrestleMania XXV gdzie pasy zostały zunifikowane. Morrison i Miz przegrali pasy. Na WWE Draft 2009 Miz został przeniesiony na Raw i to oznaczało koniec ich TT. Powrót do SmackDown 2009 W dniu 15 kwietnia 2009, Morrison został przeniesiony na SmackDown w wyniku Supplemental Draft 2009. Hennigan pierwszą walkę stoczył 17 kwietnia z R-Truth'em którą wygrał. W dniu 1 maja na SmackDown Morrison pokonał Shelton'a Benjamin'a, a następnie wdał się w bójkę zakulisową z Chris'em Jericho, po tym zdarzeniu Morrison przeszedł face trun. Na Judgment Day Morrison przegrał z Benjamin'em. 31 lipca na SmackDown Morrison miał swoją pierwszą walkę o pas World Heavyweight Championship z Jeff'em Hardy'm, ale nie udało mu się zdobyć tytuł. 4 września na SmackDown Morrison pokonał Rey'a Mysterio, i po raz trzeci zdobył pas Intercontinental Championship. Na TLC: Tables, Ladders, & Chairs Morrison stracił Intercontinental Championship na rzecz Drew'a McIntyre. Zaczął więc feudować z Drew'em McIntyre'm o pas Intercontinental. Osiągnięcia Ohio Valley Wrestling OVW Southern Tag Team Championship (1 raz) – wraz z Joeyem Mercury Pro Wrestling Illustrated PWI Tag Team Roku (2005) wraz z Joeyem Mercury PWI uznało go za 56 spośród 500 najlepszych wrestlerów 2007 roku World Wrestling Entertainment ECW Championship (1 raz) WWE Intercontinental Championship (2 razy) World Tag Team Championship (1 raz) – z The Mizem WWE Tag Team Championship (4 razy) – z Joey Mercury (3) i The Miz (1) Slammy Award dla najlepszego Tag Teamu roku (2008) – z The Mizem Slammy Award dla najlepszego programy na WWE.com (2008) – z The Mizem Zwycięzca WWE Tough Enough III

bio,ortona

Randy Orton
Randall Keith Orton, znany jako Randy Orton (ur. 1 kwietnia 1980 w Saint Louis, Missouri) - amerykański wrestler. Aktualnie występuje w World Wrestling Entertainment w brandzie Raw. Należał do grup: "Evolution", "Rated RKO" i "The Legacy". Orton jest do tej pory najmłodszym w historii mistrzem świata; został nim na SummerSlam 2004 w wieku 24 lat.

Kariera

2003–2005; Evolution

Randy Orton należał do stajni Evolution razem z Batistą, Rickiem Flairem i Triple H'em. W grudniu 2003 roku został Mistrzem Interkontynentalnym pokonując z Roba Van Dama. Pas IC posiadał przez 210 dni, lecz tytuł odebrał mu Edge. Został wyrzucony z Evolution po tym, gdy jako najmłodszy wrestler w historii zdobył World Heavyweight Championship po walce z Chrisem Benoit na gali SummerSlam. Po rewanżu Ortona i Benoita, Triple H wraz z resztą teamu zaatakowali młodego mistrza. Pas stracił na rzecz Triple H'a na Unforgiven 2004. W 2005r. miał też feud z Undertakerem, który pokonał Ortona na WrestleManii 21, a Randy zrewanżował się na No Mercy w Casket Matchu.
Randy Orton(pierwszy z lewej) razem z Evolution na gali Aramgeddon 2003

Legend Killer był też częścią wygranego teamu SmackDown na Survivor Series 2005 wraz z Bobby'm Lashleyem, Reyem Mysterio, JBL'em i Batistą) przeciw ekipie z Raw (Shawn Michaels, Chris Masters, Kane, Big Show i Carlito).

2006-2007; Rated RKO



Rated RKO jako World Tag Team Champions
w 2007 roku.










W czasach, gdy team D-generation X został reaktywowany, Edge zaproponował Ortonowi stworzenie teamu, Randy zgodził się i powstał team Rated RKO. Zdobyli pasy WWE World Tag Team Championship, które później stracili na rzecz Johna Ceny i Shawna Michaelsa. Pomimo tego, że Rated RKO był jednym z lepszych teamów, doszło do jego rozwiązania.

2007-2008: WWE Champion
Randy Orton jako WWE Champion

Gdy WWE Championem był John Cena, Orton chciał mu odebrać tytuł zdobyć za wszelką cenę. Przy każdej walce pomagał jego przeciwnikom. Randy dostał szansę zdobycia mistrza WWE na Summerslam 2007 w walce z Ceną, był nawet bardzo blisko zwycięstwa, lecz po wykonaniu RKO niefortunnie upadł, co wykorzystał Cena do zakończenia walki i tym samym zatrzymania pasa. Na Unforgiven także nie zdobył mistrzostwa. Randy dostał ostatnią szansę na zostanie mistrzem na No Mercy w pojedynku Last Man Standing z Ceną, ale na ostatnim RAW przed tym PPV John Cena po walce z Mr.Kennedym zerwał jeden z mięśni klatki piersiowej, a dodatkowo został zaatakowany przez Ortona. John Cena musiał oddać swój tytuł i wycofać się jakiś czas z WWE. Pas WWE został bez właściciela, więc zadecydowano o oddaniu pasa na No Mercy 2007 głównemu pretendentowi, czyli Ortonowi. Triple H uważał jednak, że pas należy się jemu, a nie The Legend Killerowi, więc chwilę później Orton zaraz po dostaniu pasa musiał go bronić, lecz stracił go na rzecz The Game'a. Ten jeszcze obronił tytuł przeciw Umadze, więc Orton zdecydował się wykorzystać prawo do rewanżu jeszcze tego wieczoru. W rewanżowym Last Man Standing The Viper w końcówce walki wykonał RKO Triple H'owi na stole komentatorskim, w związku z tym nie był on w stanie w ciągu 10 sekund wrócić na ring, dlatego po raz drugi WWE Championship zdobył Randy.

Pas WWE Championship Legend Killer bronił przeciw m.in: Shawnowi Michaelsowi (na Cyber Sunday i Survivor Series 2007), Chrisowi Jericho (Armageddon PPV), Jeffowi Hardemu (na Royal Rumble 2008), Johnowi Cenie (No Way Out i WrestleMania XXIV oraz Triple H'owi (także WrestleMania XXIV). Po 203 dniach panowania Orton stracił swój tytuł na Backlash 2008 na rzecz Triple H'a w Fatal Four Way Elimination Match. Legend Killer w rewanżu walczył z Triple H o pas WWE na Judgement Day oraz One Night Stand i dwukrotnie przegrywał. Podczas tego drugiego PPV Orton niefortunnie wypadł za ring i złamał obojczyk. Musiał wycofać się z walk na 3 miesiące. Powrócił 1 września, ale pomimo że nie walczył, dał o sobie znać. Kopnął mistrza wagi ciężkiej CM Punka w głowę, przez co ten nie mógł wziąć udziału w Scramble Matchu na Unforgiven i został pozbawiony swojego pasa. Na Survivor Series Randy był kapitanem drużyny, która pokonała drużynę Batisty. A konkretniej, na ringu pozostali Orton i Cody Rhodes.

2009

Orton pokłócił się z General Manager RAW, Stephanie McMahon. The Viper wyszedł na ring, gdy byli na nim ona z ojcem, prezesem WWE, Vincem McMahonem. Orton żądał przeprosin, gdyż Stephanie wcześniej go uderzyła w twarz. Vince zamierzał już nawet zwolnić Randy'ego ale ten, by do tego nie dopuścić, kopnął w głowę pana McMahona. Randy oświadczył, że atak był spowodowany tym, że Randy ma pewne zaburzenia psychiczne i robi się agresywny, gdy zostanie przed kogoś sprowokowany. Orton stwierdził, że został sprowokowany poprzez uderzenie w twarz i nie może ponosić odpowiedzialności za to, co stało się później. Co więcej, WWE wiedziało o tej chorobie, dlatego jeżeli zostaną podjęte przeciwko niemu jakieś działania dyscyplinarne, to poda on do sądu organizację. Wygrał również Royal Rumble Match 2009, co gwarantowało mu walkę o mistrzostwo na WrestleManii 25. Syn Vince'a - Shane wyzwał do walki Ortona, gdyż chciał się zemścić za swojego ojca.














Legacy po Royal Rumble 2009